
II. Mehmed, 1453’te İstanbul’u fethetti; merkezî yönetimi, şehir yapılanmasını ve bilim-sanat himayesini güçlendiren bir imparatorluk siyaseti yürüttü.
30 Mart 1432’de Edirne’de doğan II. Mehmed, II. Murad’ın oğludur. Molla Gürânî başta olmak üzere dönemin âlimlerinden eğitim aldı. 1444-1446 arasında ilk kez hükümdar oldu; 1451’de yeniden tahta çıktı ve ölümüne kadar saltanatını sürdürdü.
29 Mayıs 1453’te İstanbul’un alınması Bizans İmparatorluğu’na son verdi. Şehir yeni başkent olarak yeniden düzenlendi. Nüfusun artırılması, ticari hayatın canlandırılması ve yeni yapıların inşası fethin ardından yürütülen çalışmaların önemli parçalarıydı.
Trabzon’un 1461’de, Bosna’nın 1463’te alınması ve 1473 Otlukbeli zaferi dönemin önemli gelişmeleridir. Hukuki ve idari düzenlemelerle merkezî otoriteyi güçlendirdi. Fatih Külliyesi ve medreseleri, başkentin eğitim ve sosyal yapısında kalıcı bir yer edindi.
Avnî mahlasıyla şiir yazdı. Ali Kuşçu gibi bilginleri destekledi; sanatçılar ve farklı kültür çevreleriyle ilişki kurdu. 3 Mayıs 1481’de sefer sırasında Gebze yakınlarında vefat etti. İstanbul’daki Fatih Camii çevresinde bulunan türbesine defnedildi.