Amerika Birleşik Devletleri nihayet gerçek yüzünü göstermeye başladı. Uzun süredir, PKK, DEAŞ, FETÖ ve DHKPC ile ülkemiz üzerinde perde arkasında oynadığı oyunu sahada göstermeye başladı. Çeşitli zamanlarda özellikle seçim öncesi medya, ekonomi ve terör ile manipülasyon atağına geçen ABD, Rahip Brunson ile aklına gelen tehditi ülkemize yöneltmeye başladı. Bu durum klasik ABD tavrının, düşmanlık ölçeğinde yansımasının miladı aslında. Bundan sonra ABD su yüzüne çıkmış olan bu tehdit versiyonlarını sıkça göreceğiz.
ABD’nin ülkemize yönelik düşmanlığını açığa taşımasının belirli stratejik nedenleri vardır. Bu durumun uzun vadeli ve çok katmanlı nedenlerini kısaca ele alalım; Her şeyden önce Türk-Rus yakınlaşması ve S-400 savunma sistemini Rusya’dan temin etmememiz ABD’yi ciddi anlamda rahatsız etmiştir.
Ortadoğu’da İsrail’in emellerine yüksek sesle itiraz eden tek ülke Türkiye’dir. Türkiye, İsrail’in Filistinlilere yönelik haksız uygulamalarını Birleşmiş Milletler Genel Kuruluna taşımış ve burada İsrail aleyhine kararlar alınmasını sağlamıştır. Bu çerçevede Türkiye’nin susturulması gereklidir. Diğer bir yönden İsrail Filistinlilere ve çevresindeki ülkelere yönelik saldırgan politikalarını artıracağı görülmektedir. Türkiye orta ve uzun vadede İsrail’in önünde en büyük engeldir. Güçlü ve iyice güçlenen bir Türkiye , İsrail’in işine gelmez. Kanaatimce Türkiye’yi ekonomik kıskaca alacak politikalar süreklilik kazanacaktır. Çünkü bir şekilde Türkiye’nin büyümesinin yavaşlatılmalı ve kamuoyu bu sorunlar ile meşgul olurken İsrail’in bölgesel politikaları başarıya ulaşmalıdır.
Bir başka neden İran’ı hedef alan ABD’nin, İran’ı köşeye sıkıştıracak hamlelerine Türkiye’nin soğuk yaklaşması, ret etmesidir. ABD ister askeri ister kültürel politikaları ile Orta Doğu’da kendisine rakip politikalar istememektedir. Bu anlamda, Suudi Arabistan, Mısır ve Birleşik Arap Emirliklerini kendisine bağlamış, Suriye, Irak, Yemen ve Afganistan’ı iç savaşa hapsetmiş, Kuzey Afrika ülkelerini Arap baharı ile gücünü emmiş ve Malezya ve Endonezya’nın Ortadoğu’ya uzaklığının farkında olması, Türkiye ve İran’ı açık hedef haline getirmiştir. ABD’nin İran’ı bir şekilde pasifize etme girişimleri kısa ve orta vadede Türkiye ve Rusya/Çin duruşu ile ertelendiği anlaşılmaktadır. Türkiye sosyal ve ekonomik ilişkisi olan İran’dan vaz geçmemesi, ABD’nin Türkiye’yi cezalandırma isteğini artırmaktadır.
Şuan Ülkemize dünya Müslüman halklarından coşkulu bir sempati vardır. Bu sempati uzun vadede, Türkiye’yi İslam ülkelerinin lideri yapacaktır. Bu süreç önelidir. ABD, Türkiye’ye ekonomik ve terör saldırıları ile bu durumu engellemeye veya ertelemeye çalışmaktadır.
Türkiye’nin son yıllarda Milli savunmasında %60-65 oranında yerli üretime ulaşması, Çin ve Rusya gibi ülkelerin savunma sanayilerine yönelme isteği, ABD’deki silah baronları tarafından ciddi bir pazar kaybı gibi görülmektedir. Keza Türkiye’nin Nükleer santrallere sahip olacağı (santralleri Rusya’nın yapması), güneş ve rüzgâr enerjisine yönelmesi ve en önemlisi Akdeniz’de doğal gaz bulma olasılığı, enerji kartellerini kızdırmaktadır.
Unutmayalım ABD ve diğer batılı ülkeler uzun vadeli hesap yaparlar ve 2030’da,2050’dekendilerine hizmet edecek ülkeleri belirler ve pazar ve müttefiklerini garantiye almak isterler. Türkiye son yıllardaki güçlü iradesi ve gelişme arzusu ile ABD yörüngesinden ayrılarak ve tam bağımsız Türkiye gerçeği, ABD için kabul edilemez bir durumdur. Uzun vadede ABD’nin İncirlik üssü gibi stratejik askeri noktaları kaybetme ihtimali vardır. Bu yüzden Kürt bölgelerin desteklemektedir.
ABD’nin gözden kaçırdığı noktalar ise; kavga ve şiddet arzuların Türkiye’de başarılı olamayacağının bilinmesi gereklidir. Türkiye son 15 yıldır güçlü bir lidere sahiptir. Terör yenilmiştir. Küresel anlamda serbest piyasa ekonomisi ve her ülkenin bu piyasadan kazanç sağlama amacı, ABD’nin saldırgan politikalarını frenleyecektir. Artık tek kutuplu bir dünyada yaşamıyoruz. Çok kutuplu bir dünya bizi bekliyor. ABD çok sesliliğe ve küresel demokrasiye alışmalıdır.
Yani rahip Brunson bahane…
